يکشنبه ۲۷ مهر ۱۳۹۹ ساعت ۰۸:۰۹
کد مطلب : ۷۸۷
plusresetminus
نتایج یک پروژه تحقیقاتی که به‌سفارش کمیته سلامت شورای اسلامی شهر تهران و توسط مرکز مطالعات شهرداری تهران انجام شده و مجری آن دکتر حمید سوری، استاد اپیدمیولوژی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی است وحکایت از ناموفق بودن سیاست‌های اجرایی در کنترل اپیدمی کووید-۱۹ دارد و جزئیات تازه‌ای از چگونگی شیوع کرونا را در تهران نشان می‌دهد.
جزئیات تازه‌ای از چگونگی شیوع کرونا در تهران
صبح‌شد: نتایج یک پروژه تحقیقاتی که به‌سفارش کمیته سلامت شورای اسلامی شهر تهران و توسط مرکز مطالعات شهرداری تهران انجام شده و مجری آن دکتر حمید سوری، استاد اپیدمیولوژی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی است وحکایت از ناموفق بودن سیاست‌های اجرایی در کنترل اپیدمی کووید-۱۹ دارد و جزئیات تازه‌ای از چگونگی شیوع کرونا را در تهران نشان می‌دهد.



این مطالعه، مربوط به ۱۴ فروردین تا ۱۴ تیر، که جزئیات شیوع ویروس و نقشه حرکت آن را در تهران بررسی کرده، برای نخستین‌بار منتشر می‌شود و نشان می‌دهد که ۳ منطقه ۴، ۶ و ۱۹ بیشترین موارد ابتلا را داشته‌اند. بیشترین علت ابتلای افراد به‌دلیل مراجعه به مراکز درمانی بوده و شایع‌ترین بیماری زمینه‌ای در افراد مورد مطالعه، بیماری‌های قلبی-عروقی بوده است. این مطالعه نشان داده که در دوره مورد بررسی، میزان کشندگی بیماری در موارد بستری ۱۲.۳ درصد بوده است.

این تحقیق را مرکز مطالعات شهرداری تهران به سفارش کمیته سلامت شورای شهر تهران با مشارکت گروهی از متخصصان به سرپرستی دکتر حمید سوری، اپیدمیولوژیست، انجام داده است. براساس این مطالعه، در دوره زمانی اعلام‌شده، ۵۱ هزارو ۵۴۸ مورد مراجعه و ۴۸ هزارو ۳۹۳ مورد پذیرش و بستری به‌دلیل ابتلا به کرونا در بیمارستان‌های تحت پوشش ۳ دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران و شهید بهشتی بررسی شده است.

همچنین اطلاعات ۱۱۲۲ مورد ترخیص‌شده که تست‌شان مثبت شده بود، با تماس تلفنی، جمع‌آوری شد. نتایج نشان می‌دهد میزان کشندگی بیماری در موارد بستری ۱۲.۳ درصد بوده است. از میان افراد مثبت، ۵۰ هزارو ۵۹ نفر، یعنی ۷۶.۲ درصد، بهبود پیدا کرده و ۷۶۷ نفر باقی‌مانده تا زمان جمع‌آوری اطلاعات تحت درمان بودند. میانگین سنی بیماران ۵۷.۳ سال و بیشترین درصد موارد فوت در گروه سنی بالای ۸۰ سال بود.

اگر نسبت بهبودیافته‌ها و فوت‌شده‌ها را در این داده‌ها محاسبه کنیم، بیشترین درصد بهبودی در گروه سنی ۳۰ تا ۴۰ سال (۸۹.۱ درصد) و ۲۰ تا ۳۰ ساله (۸۸.۸ درصد) و بیشترین درصد مرگ در بستری‌شدگان تست مثبت در گروه سنی بالای ۸۰ سال (۲۸.۲ درصد) و گروه سنی ۷۰ تا ۸۰ سال (۱۸.۸ درصد) دیده شده است. یافته‌ها نشان می‎دهد، در نیمه اردیبهشت امسال، روند نزولی در سیر موارد ابتلا به بیماری اتفاق افتاده، اما با افزایش موارد ابتلا بعد از این تاریخ، تهران وارد پیک دوم اپیدمی شد. موارد رخ‌داده مرگ هم تقریبا از الگوی ابتلا طی زمان پیروی می‌کند.

 به سرفه توجه کنید!

ناهید خداکرمی، رئیس کمیته سلامت شورای شهر تهران، به همشهری می‌گوید که قبل از این مطالعه، تحقیق دیگری از اول اسفند تا ۱۴ فروردین انجام شده بود. بعد از آن در مطالعه جدید حرکت ویروس از ۱۴ فروردین تا ۱۴ تیر بررسی شد.
در بررسی دوم، برخی از داده‌ها تغییر کرده بود به‌طوری که در مطالعه قبلی، ویروس در برخی مناطق شایع‌تر بود که در مطالعه دوم با اطلاع‌رسانی انجام‌شده از شیوعش کم شد.

نکته دیگری که از سوی رئیس کمیته سلامت شورای شهر تهران مورد توجه قرار گرفته این است که در بیشتر مطالعات انجام‌شده در دنیا، تب شایع‌ترین نشانه ابتلا به بیماری است، اما در این مطالعه مشخص شد که در جمعیت مورد مطالعه، سرفه شایع‌ترین علامت ابتلاست. همچنین بیشترین مکان‌های مورد تردد بیماران قبل از ابتلا، مراکز درمانی و بیمارستانی بوده است.

براساس اعلام این عضو شورای شهر تهران، در این مطالعه فقط بیمارستان‌های ۳ دانشگاه تهران، ایران و شهید بهشتی درنظر گرفته شده و بیمارستان‌های نظامی و تامین اجتماعی بررسی نشده‌اند. به گفته خداکرمی، افراد مبتلا قبل از ابتلا و بعد از ابتلا، به سفر رفته‌اند. او می‌گوید با اینکه این مطالعه تا چهاردهم تیر انجام شده، اما از نظر گروه سنی ابتلا، داده‌ها، با توجه به شرایط فعلی، تغییر نکرده است. البته حرکت ویروس در تهران دچار تغییراتی شده است. با این حال، منطقه ۴ تهران همچنان منطقه پرخطر به شمار می‌رود.

بیماری‌های زمینه‌ای مبتلایان

 بررسی‌ها نشان داده که از ۴۸ هزارو ۳۹۳ مورد بستری زنان و مردان، شایع‌ترین بیماری‌های زمینه‌ای در جمعیت مورد مطالعه، بیماری‌های قلبی-عروقی، دیابت و سرطان‌ها بوده‌اند. دیابت، به‌دلیل شیوع بالاتر در جامعه، در زنان سهم بیشتری نسبت به مردان داشته است. در مورد سایر بیماری‌های مزمن زمینه‌ای، به‌جز آسم، تفاوت معنا‌داری بین ۲ جنس دیده نمی‌شود.

 ادامه بررسی‌ها درباره توزیع فراوانی نشانه‌های بالینی در ۲ جنس و کل بستری‌شده‌ها که تعدادشان ۴۸ هزارو ۳۹۳ نفر است مشخص شده است. بر اساس این اطلاعات، سرفه و دیسترس تنفسی، همین‌طور کاهش غلظت اکسیژن خون به زیر ۹۳ درصد، تب و بدن‌درد (میالژی) شایع‌ترین نشانه‌های ابتلا بودند. هیچ تفاوت معنا‌داری بین ۲ جنس در علائم بالینی اولیه دیده نمی‌شود. سایر علائم اولیه مانند اختلالات گوارشی، خارش، کم‌اشت‌هایی هرکدام در کمتر از ۱.۵ درصد مبتلایان گزارش شده است.
 
میانگین مدت بستری؛ ۶ روز

در ادامه این مطالعه، وضعیت اپیدمیولوژی کووید-۱۹ در شهر تهران، ری و شمیرانات هم از تاریخ ۱۴ فروردین ۹۹ تا ۱۴ تیر بررسی شد. منابع اطلاعاتی اولیه استفاده‌شده در این مطالعه شامل اطلاعات ثبت‌شده بیماران مراجعه‌کننده به بیمارستان در سامانه MCMC بیمارستان‌ها و اطلاعات ثبت‌شده در پرتال مرکز مدیریت بیماری‌ها و همچنین فهرست خطی جمع‌آوری داده‌ها در معاونت بهداشتی دانشگاه‌ها استفاده شده است.

براساس این مطالعه، از ۵۱ هزارو ۵۴۸ مورد مراجعه، ۴۸ هزارو ۳۹۳ مورد مشکوک به ابتلا پذیرش شدند که از این تعداد ۲۹ هزارو ۵۹۱ نفر واجد شرایط انجام تست آزمایشگاهی بودند و از میان آن‌ها آزمایش ۱۶ هزارو ۴۰ نفر منفی و آزمایش ۸ هزارو ۶۵۹ نفر مثبت شد. بیشترین موارد بستری مربوط به بیمارستان‌های دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی بود. در فاز ۲ این مطالعه، مشخص شد که نسبت فوت‌شدگان به بستری‌شده‌ها، ۶.۵ درصد بوده است؛ بنابراین مطالعه، ۲۰ هزارو ۴۵ نفر در بیمارستان‌های دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی بستری شدند و یک‌هزارو ۵۹۰ نفر جانشان را از دست دادند.

در بیمارستان‌های دانشگاه علوم پزشکی تهران، ۱۳ هزارو ۳۲۱ نفر بستری شدند و ۶۲۳ نفر هم فوت شدند. در دانشگاه علوم پزشکی ایران هم ۱۵ هزارو ۲۷ نفر بستری شدند و ۹۴۲ نفر جانشان را از دست دادند. مجموع مراجعه به این بیمارستان‌ها ۵۱ هزارو ۵۴۸ نفر، مجموع بستری‌ها ۴۸ هزارو ۳۹۳ نفر و موارد فوت ۳ هزارو ۱۵۵ نفر بود.

آنالیز داده‌های ۴۸۳۹۳ بیمار بستری، در دوره زمانی موردنظر تحقیق، نشان داد که میانگین سنی آن‌ها ۵۳.۵ سال (انحراف معیار ۲۰.۸) و افراد ۶۰ ساله بالاترین فراوانی را داشتند. تعداد مهاجران خارجی بستری در این مدت ۳۷۹۳ (۷.۸ درصد) و پاسخ تست پی‌سی‌آر ۳۳.۱ درصد آن‌ها منفی بود. از مجموع پذیرش‌شدگان ۵۲۷۷ (۲۱ درصد) در روز اول ترخیص و حدود ۳ درصد بیش از ۲۰ روز بستری داشته‌اند.

میانگین مدت بستری ۶.۱ روز (انحراف معیار ۶.۵ روز) و ۵۰ درصد ۴ روز یا کمتر بستری شده بودند (دامنه یک تا ۸۴ روز). برای ۵.۳ درصد این افراد اینتوباسیون انجام شده بود. همچنین ۲۲.۷ درصد در اتاق ایزوله، ۱۹.۳ درصد در بخش ویژه و بقیه در بخش‌های عمومی و ۷.۷ درصد در زمان انجام مطالعه هنوز در بیمارستان بستری بودند. درمجموع ۱۷۴ نفر (۰.۴ درصد) بیماران نیز باردار بودند.

مبتلایان ۲ هفته پیش از بیماری به کجا تردد داشتند؟

در ادامه این تحقیق، مکان‌های تردد بیماران، پیش از ابتلا، در شهر تهران بررسی شده است. این بررسی بر روی ۱۹ هزارو ۶۴۰ نفر انجام شده است. مطالعات این بخش نشان می‌دهد اغلب افراد مبتلای بستری‌شده، در ۲ هفته قبل از بیماری، جابه‌جایی‌های مختلفی از محل زندگی داشته‌اند، به‌طوری‌که بیش از نیمی از آن‌ها حداقل یک بار به خارج از استان محل زندگی و در سطح کشور سفر کرده‌اند و حدود یک‌سوم در محدوده‌ای بیش از ۲۰۰ کیلومتر به مسافرت رفته‌اند.

 در بخش دیگری از این مطالعه، تردد بیماران ۲ هفته پس از ترخیص مورد توجه قرار گرفته است. ۸۴۵ نفر از آن‌ها تا حداکثر ۲ کیلومتر از محدوده منزلشان تردد داشته‌اند، یک‌هزارو ۲۴۴ نفر، یعنی ۶.۳ درصد، مسافت حداقل دوکیلومتری درون‌شهری را طی کرده‌اند و ۱۷ هزارو ۵۵۱ نفر، یعنی ۸۹.۴ درصد، در مسافت حداقل ۲ کیلومتری برون‌شهری تردد داشتند.

آنچه در نقشه تردد این بیماران مشخص است، بیشترین میزان رفت‌وآمد آن‌ها به مناطق مرکزی شهر تهران است. بیشترین سفر‌ها در مسیر‌های بین‌شهری محور‌های هراز، قزوین و رشت، مسیر‌های منتهی به شرق مازندران و کرمانشاه و در جنوب؛ استان‌های قم، اراک و ملایر، همینطور در محور چالوس، گیلان، زنجان و اردبیل انجام شده است. در محدوده شعاعی کمتر، به‌جز کرج، مسیر شرقی تهران که احتمالا بیشترین ویلا‌های تفریحی تهرانی‌ها در آنجا قرار دارند، فراوانی بیشتری را نشان می‌دهد. البته این سفر‌ها فقط مربوط به تردد افراد بیمار مقیم در تهران است و تردد‌های افراد ساکن در مناطق مقصد به تهران را شامل نمی‌شود.

مردان با تحصیلات کمتر و متاهل؛ بیشترین مبتلایان

در این بخش، یافته‌های ۱۱۲۲ نفر از کسانی که تست مثبت پی سی آر داشته، ساکن یکی از مناطق ۲۲ گانه تهران بزرگ بوده و در فاصله زمانی ۱۴ فروردین تا ۱۴ تیر امسال در یکی از بیمارستان‌های مستقر در تهران بزرگ بستری بوده‌اند ارائه می‌شود. میانگین سنی این افراد ۵۷.۰ سال با انحراف معیار ۱۸.۱ (دامنه ۱ تا ۹۶) بود. به‌طورکلی ۹۰.۱ درصد کسانی که از بیمارستان ترخیص شده‌اند با حداقل یک نفر تماس نزدیک داشته‌اند که ۳۱.۹ درصد آن‌ها بیمار شده‌اند.

میانگین افراد مبتلا در خانواده، بعد از ترخیص فرد، ۱.۸ نفر بوده است. برای تحلیل عمیق‌تر این یافته‌ها لازم است توزیع کل جمعیت مواجهه‌یافته را داشت تا میزان‌های مربوطه را به‌دست آورد، ولی همین نسبت‌ها نشان‌دهنده بالاتر بودن فراوانی نسبی مردان، افراد دارای تحصیلات کمتر، متاهلان و افرادی است که فاصله‌گذاری اجتماعی را رعایت نکرده‌اند.

براساس اطلاعات جمع‌آوری‌شده در بخش دیگری از مطالعه، روی ۵۹۲ مرد و ۵۳۰ زن، مشخص شد که ۳۹.۵ درصد بی‌سواد یا تحصیلات به اندازه ابتدایی، ۱۲.۵ درصد سیکل و راهنمایی، ۲۳.۴ درصد دیپلم، ۲.۹ درصد فوق دیپلم، ۱۴.۷ درصد لیسانس، ۴.۵ درصد فوق‌لیسانس و ۲.۵ درصد دکتری داشته‌اند. ۷۸.۷ درصد متاهل، ۶.۹ درصد مجرد و ۱۴.۴ درصد از همسر جداشده یا فوت‌شده بودند. بعد از ترخیص ۷۸.۸ درصد زنده بودند و ۲۱.۲ درصد جانشان را از دست دادند.

۹.۹ درصد از این افراد بعد از ترخیص فاصله‌گذاری اجتماعی را رعایت کردند. از میان این افراد ۳۷.۴ درصد پرفشاری خون داشتند و ۴۰ درصد از مشکلات روحی- روانی بعد از ترخیص شکایت داشتند. از مجموع افراد مورد مطالعه ۲۶۲ نفر (۲۳.۴ درصد) بازنشسته بودند. براساس پروتکل، از مجموع افراد ترخیص‌شده ۲۳۰ نفر (۲۰.۵ درصد) ایزوله نشده و امکان ایزوله شدن نداشتند و ۷۶.۳ درصد ۲ هفته کامل در منزل مانده، ولی بقیه افراد (۲۳.۷ درصد) یا به‌خاطر امرار معاش مجبور به بازگشت به‌کار (۵.۵ درصد) شده و یا به‌دلیل حوصله نداشتن یا نبود امکانات لازم مجبور به خارج شدن از منزل شده‌اند. حتی ۱۴.۳ درصد مبتلایان ترخیص‌شده، طی ۲ هفته بعد از ترخیص، سفر‌های برون‌شهری داشته‌اند.


درخصوص به‌کارگیری تمهیدات پیشگیرانه در مقابل کرونا، طبق اظهار افراد مورد مطالعه، فقط ۲۸.۵ درصد به‌طور مرتب از ماسک صورت و ۳.۲ درصد از شیلد استفاده می‌کردند (۱۷.۹ درصد هرگز یا به‌ندرت ماسک می‌زده‌اند)، ولی حدود ۱۸ درصد دست‌ها را به‌طور مرتب نمی‌شستند. حدود یک‌پنجم افراد مبتلا، مرتباً محیط خود را ضدعفونی می‌کردند و فقط ۱۲.۳ درصد فاصله‌گذاری اجتماعی را قبل از ابتلا همواره یا اکثر موارد رعایت می‌کرده‌اند. تجربه حضور در میهمانی یا نشست جمعی در حدود نیمی از افراد (۴۸.۵ درصد) طی ۲ هفته قبل از ابتلا گزارش شده که همراه با تماس نزدیک با سایرین بوده است. درمجموع ۶۲.۲ درصد هم سابقه صحبت کردن حداقل ۵ دقیقه با یک فرد در خارج از خانه و در فاصله کمتر از ۱.۵ متر را اعلام کردند.


طبق خوداظهاری افراد مورد مطالعه، علت ابتلای آن‌ها به کووید-۱۹ بیشتر مراکز بهداشتی-درمانی (۲۹۸ نفر معادل ۲۶.۸ درصد)، خانواده و نزدیکان (۱۵۸ نفر معادل ۱۴.۱ درصد)، اعضای فامیل/دوستان (۵۸ نفر معادل ۵.۲ درصد)، فرزند / نوه (۶۰ معادل ۵.۳ درصد)، همسر (۴۰ معادل ۳.۶ درصد) محل کار (۱۳۴ معادل ۱۱.۹ درصد)، مراکز خرید (۹۶ معادل ۸.۶ درصد)، مسافرت (۵۰ معادل ۴.۵ درصد)، مراسم ترحیم (۳۸ معادل ۳.۴ درصد)، مترو (۲۸ معادل ۲.۵ درصد)، اتوبوس و تاکسی (۲۴ معادل ۲.۱ درصد) ذکر شده است. از مجموع ۳۷.۱ درصد هم اعلام کردند که بعد از ترخیص از طرف مراکز بهداشتی-درمانی با آن‌ها و ۳۱.۴ درصد با خانواده آن‌ها حداقل یک‌بار تماس گرفته شده است.


بررسی‌های انجام‌شده از این افراد نشان می‌دهد، تنگی نفس، مشکل ریوی، سرفه، ضعف و خستگی و بی‌حالی، تب، تب و لرز، بدن‌درد (میالژی)، اختلال گوارشی و بی‌اشت‌هایی شایع‌ترین شکایت بالینی مبتلایان گزارش شده است که نشان‌دهنده الگویی نسبتا مشابه با علائمی است که در فاز اول طرح به‌دست‌آمده بود. در ادامه، همچنین مشخص شد که مناطق ۱۷، ۱۲ و ۶ به‌ترتیب بیشترین نسبت مبتلایان را به‌خود اختصاص داده‌اند، ولی این اندازه‌ها زمانی که با در نظر گرفتن جمعیت هر منطقه و به‌ازای ۱۰۰ هزار نفر محاسبه می‌شود مناطق ۴، ۱۹ و ۶ را به عنوان بیشترین میزان ابتلا نشان می‌دهند. از آنجا که موارد پیگیری‌شده فقط شامل ترخیص‌شدگان تست مثبت به‌دلیل کرونا در طول مدت مطالعه بود، موارد مرگ را در داخل بیمارستان در بر نمی‌گیرد و شامل مرگ‌های بعد از ترخیص در این گروه است که ۱۲.۸ درصد بود.


در این مطالعه شایع‌ترین بیماری زمینه‌ای در جمعیت مورد مطالعه یعنی پرفشاری خون همراه با مصرف دارو گزارش شده است. مناطق ۱۷، ۶، ۱۲ و ۲۱ سهم بالاتری از افراد دارای بیماری‌های زمینه‌های را در میان مبتلایان نشان می‌دهد. این توزیع به نسبت جمعیت هر منطقه به‌ازای ۱۰۰ هزار نفر جمعیت در مناطق ۱۹، ۲۰ و ۸ بالاتر است. به‌طورکلی، میزان ابتلا به بیماری‌های زمینه‌ای در جمعیت مورد مطالعه ساکن تهران ۸.۶۶ درصد است. در مورد افراد مبتلا به ویروس کرونای جدید دارای فشار خون مزمن، بالاترین سهم به مناطق ۱۷، ۱۲ و ۲۱ تعلق داشت، ولی این میزان به ازای ۱۰۰ هزار نفر جمعیت متعلق به مناطق ۱۵، ۴ و ۱۹ بوده است. به‌طورکلی میزان شیوع پرفشاری خون در مبتلایان ۴.۰۵ به‌ازای ۱۰۰ هزار نفر بوده است.

انتهای پیام/
http://sobhshod.ir/vdcfiedeaw6dc.giw.html
ارسال نظر
نام شما
آدرس ايميل شما